De levenswijze van jagers-verzamelaars: Mensen leefden in kleine groepen en trokken rond op zoek naar voedsel, zoals wilde dieren, vruchten en planten. Ze kenden geen vaste woonplaats en waren volledig afhankelijk van de natuur. In deze nomadische samenlevingen waren nauwelijks sociale verschillen.

Het ontstaan van landbouw en landbouwsamenlevingen: Rond 11.000 v.Chr. ontdekten mensen dat ze gewassen konden verbouwen en dieren konden temmen, wat leidde tot de ontwikkeling van landbouw. Hierdoor ontstonden landbouwsamenlevingen waarin meer mensen op een vaste plek woonden en hun eigen voedsel produceerden.

Het ontstaan van de eerste stedelijke gemeenschappen: Door de succesvolle landbouwproductie ontstond een overschot aan voedsel, waardoor niet iedereen meer boer hoefde te zijn. Dit leidde tot specialisatie en de groei van nederzettingen, die uiteindelijk uitgroeiden tot de eerste stedelijke gemeenschappen met complexe samenlevingen en bestuursvormen.